«КРСУнун ЖАРЧЫСЫ» журналынын МААЛЫМАТ ПОРТАЛЫ

Хроническая сердечная недостаточность остается одной из ведущих причин заболеваемости и смертности во всем мире. Классификация по фракции выброса левого желудочка – сохраненной, умеренно сниженной и сниженной фракцией выброса – имеет ключевое значение для диагностики, стратификации риска и выбора терапии. Фенотип пациентов с сердечной недостаточностью с умеренно сниженной фракцией выброса сочетает черты как с низкой, так и с сохраненной фракцией выброса, но характеризуется самостоятельными патофизиологическими механизмами и неоднородным клиническим течением. Несмотря на прогресс в понимании патогенеза и ведения пациентов с хронической сердечной недостаточностью, оптимальные подходы к лечению пациентов с умеренно сниженной фракцией выброса остаются неясными. Перспективным направлением является использование биомаркеров для фенотипирования и персонализации терапии. В данной статье рассматриваются современные представления о сердечной недостаточности с умеренно сниженной фракцией выброса, обсуждаются основания для ее выделения в отдельную категорию и анализируются актуальные терапевтические стратегии.

хроническая сердечная недостаточность; сердечная недостаточность с умеренно сниженной фракцией выброса; фракция выброса; биомаркеры

Өнөкөт жүрөк жетишсиздиги дүйнө жүзү боюнча оорунун жана өлүмдүн негизги себеби бойдон калууда. Сол карынчанын чыгаруу фракциясы жараша классификация – сакталган, орточо төмөндөгөн жана төмөндөгөн – диагноз коюуда, тобокелдиктерди баалоодо жана дарылоо стратегиясын тандоододо маанилүү ролду ойнойт. Өнөкөт жүрөк жетишсиздиги орточо төмөндөгөн чыгаруу фракция менен фенотиби жүрөк жетишсиздиги төмөндөгөн жана сакталган чыгаруу фракциясы формаларынын белгилерин айкалыштырат, бирок өзүнө мүнөөздү патофизиологиялык механизмдер жана ар түрдүү клиникалык көрүнүштөр менен айырмаланат. Патогенезин түшүнүүдөгү жетишкендиктерге карабастан, орточо төмөндөгөн чыгаруу фракция менен өнөкөт жүрөк жетишсиздигин дарылоонун оптималдуу ыкмалары азырынча так аныкталган эмеса. Биомаркерлерди колдонуу фенотиптөө жана жеке дарылоо ыкмаларын өнүктүрүү үчүн келечектүү ыкма болуп саналат. Бул обзордук макалада өнөкөт жүрөк жетишсиздиги орточо төмөндөгөн чыгаруу фракция менен тууралуу учурдагы илимий маалыматтар жалпыланып, аны өзүнчө категория катары бөлүүнүн негиздери жана учурдагы дарылоо стратегияларын карап чыгат.

өнөкөт жүрөк жетишсиздиги; өнөкөт жүрөк жетишсиздиги орточо төмөндөгөн чыгаруу фракциясы; сол карынчанын чыгаруу фракциясы; биомаркерлер

Chronic heart failure remains one of the leading causes of morbidity and mortality worldwide. Classification based on left ventricular ejection fraction – preserved, mildly reduced and reduced – is crucial for diagnosis, risk stratification and therapeutic decision-making. The heart failure with mildly reduced ejection fraction phenotype shares features of both heart failure with reduced and preserved ejection fraction but characterized by distinct pathophysiological mechanisms and heterogeneous clinical manifestations. Despite advances in understanding pathogenesis and management of patients with heart failure optimal treatment strategies for heart failure with mildly reduced ejection fraction remain uncertain. The use of biomarkers for phenotyping and personalized therapy represents a promising direction. This review summarizes current evidence on heart failure with mildly reduced ejection fraction, discusses the rationale for its reclassification as a separate nosological entity, and examines current therapeutic approaches.

chronic heart failure; heart failure with mildly reduced ejection fraction; ejection fraction; biomarkers