Информационный портал
«Вестник КРСУ»

Ортогнатическая хирургия является одним из ведущих методов коррекции челюстно-лицевых деформаций и выраженных нарушений прикуса. Несмотря на широкое внедрение этого вида лечения, данные о частоте осложнений и факторах риска в условиях региональных стационаров остаются ограниченными. Оцениваются клинические исходы ортогнатических вмешательств и определяется структура периоперационных и послеоперационных осложнений по данным Ошской межобластной объединённой клинической больницы. Проведено ретроспективное исследование 352 ортогнатических и реконструктивных операций, выполненных в течение 15 лет. Анализировались демографические показатели (возраст, пол), клинические параметры (тип и выраженность деформации, характер нарушения прикуса), особенности вмешательств и частота осложнений. Операции выполнялись пациентам в возрасте 11–65 лет, при этом преобладали лица 25–35 лет. Женщины составили 51,4 %, мужчины – 48,6 %. Умеренные и тяжёлые формы деформаций выявлены в 60–65 % случаев, асимметрии лицевого скелета – у 35–40 % пациентов. Частота периоперационных осложнений составила 8,0 %, наиболее частыми были интраоперационные кровотечения (5,0 %) и нарушения позиционирования челюстей (4,0 %). Послеоперационные осложнения, потребовавшие лечения, отмечены в 2,5 % случаев; преобладали инфекционно-воспалительные процессы (1,3 %). Нейросенсорные нарушения наблюдались у 12,0 % пациентов и носили преимущественно транзиторный характер. Ортогнатическая хирургия характеризуется высокой клинической эффективностью и относительно низкой частотой осложнений при условии соблюдения протоколов планирования и периоперационного контроля.

ортогнатическая хирургия; челюстно-лицевые деформации; аномалии прикуса; периоперационные осложнения; послеоперационные осложнения; нейросенсорные нарушения; височно-нижнечелюстной сустав; окклюзия

Ортогнатикалык хирургия жаак-бет аймагындагы деформацияларды жана тиштешүүнүн олуттуу бузулууларын коррекциялоонун негизги ыкмаларынын бири болуп саналат. Бул дарылоо ыкмасы кеңири колдонулуп жатканына карабастан, аймактык стационарлардагы татаалдашуулардын жыштыгы жана тобокелдик факторлору боюнча маалыматтар чектелүү бойдон калууда. Ош облустук бириккен клиникалык ооруканасынын маалыматтары боюнча ортогнатикалык операциялардын клиникалык натыйжаларына баа берилет жана периоперациялык учурлар жана операциядан кийинки татаалдашуулардын түзүмү аныкталат. 15 жыл ичинде аткарылган 352 ортогнатикалык жана реконструктивдик операция боюнча ретроспективдүү изилдөө жүргүзүлдү. Демографиялык көрсөткүчтөр (жаш курак, жынысы), клиникалык параметрлер (деформациянын түрү жана оордугу, тиштешүүнүн бузулушунун мүнөзү), операциянын өзгөчөлүктөрү жана татаалдашуулардын жыштыгы талданды. Операциялар 11–65 жаштагы бейтаптарга жүргүзүлүп, негизги бөлүгүн 25–35 жаштагы адамдар түздү. Аялдар 51,4 %, эркектер 48,6 % түздү. Деформациянын орточо жана оор формалары 60–65 % учурларда аныкталып, бет скелетинин асимметриясы 35–40 % бейтаптарда кездешти. Периоперациялык татаалдашуулардын жыштыгы 8,0 % түзүп, эң көп кездешкендери интраоперациялык кан кетүү (5,0 %) жана жаактарды туура позициялоонун бузулушу (4,0 %) болду. Дарылоону талап кылган операциядан кийинки татаалдашуулар 2,5 % учурларда катталып, алардын ичинде инфекциялык-сезгенүү процесстери басымдуу болду (1,3 %). Нейросенсордук бузулуулар 12,0 % бейтаптарда байкалып, көпчүлүк учурларда убактылуу мүнөздө болду. Ортогнатикалык хирургия жогорку клиникалык натыйжалуулукка жана салыштырмалуу төмөн татаалдашуулар жыштыгына ээ болуп, бул көрсөткүчтөр операцияны пландаштыруу жана периоперациялык көзөмөл протоколдорун так сактаган шартта камсыздалат.

ортогнатикалык хирургия; жаак-бет деформациялары; тиштешүүнүн аномалиялары; периоперациялык татаалдашуулар; операциядан кийинки татаалдашуулар; нейросенсордук бузулуулар; чыкый-төмөнкү жаак мууну; окклюзия

Orthognathic surgery is one of the leading methods for correcting dentofacial deformities and severe malocclusions. Despite the widespread use of this treatment modality, data on complication rates and risk factors in regional hospitals remain limited.To evaluate the clinical outcomes of orthognathic procedures and to determine the structure of perioperative and postoperative complications based on the data of the Osh Interregional United Clinical Hospital. A retrospective study of 352 orthognathic and reconstructive surgeries performed over a 15-year period was conducted. Demographic characteristics (age, sex), clinical parameters (type and severity of deformity, malocclusion pattern), surgical features, and complication rates were analyzed. Surgeries were performed in patients aged 11–65 years, with the majority being 25–35 years old. Females accounted for 51.4 % and males for 48.6 % of cases. Moderate and severe deformities were identified in 60–65 % of patients, while facial skeletal asymmetry was present in 35–40 %. The overall rate of perioperative complications was 8.0%, with intraoperative bleeding (5.0 %) and jaw positioning errors (4.0 %) being the most frequent. Postoperative complications requiring treatment occurred in 2.5 % of cases, predominantly infectious and inflammatory processes (1.3 %). Neurosensory disturbances were observed in 12.0 % of patients and were mostly transient. Orthognathic surgery demonstrates high clinical effectiveness and a relatively low complication rate, provided that appropriate planning protocols and perioperative control measures are strictly followed.

orthognathic surgery; dentofacial deformities; malocclusion; perioperative complications; postoperative complications; neurosensory disturbances; temporomandibular joint; occlusion